مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ مَا قَلى‏

برخيز تا نهيم سر خود به پاي دوست
جان را فدا كنيم كه صد جان فداي دوست
در دوستي ملاحظه مرگ و زيست نيست
دشمن به از كسي كه نميرد براي دوست
حاشا كه غير دوست كند جا به چشم من
ديدن نمي توان دگري را به جاي دوست
از دوست هر جفا كه رسد جاي منت است
زيرا كه نيست هيچ وفا چون جفاي دوست
با دوست آشنا شده بيگانه ام ز خلق
تا آشناي من نشود آشناي دوست
دست دعا گشاده «هلالي» به درگهت
يعني به دست نيست مرا جز دعاي دوست